Het begon toen ik een jaar of 10 was.
Een buitenstaander was ik, anders dan de rest.
Ik wilde helemaal niet opvallen maar deed dat toch.
Door hoe ik er uit zag, door de hoge cijfers die ik haalde.
Een onzeker meisje, waardoor ik een makkelijk slachtoffer was.
Waarom mij dat moest overkomen, wist ik toen nog niet.
Inmiddels weet ik het wel.
Het pesten wil iets zichtbaar maken voor het systeem:
Iets of iemand is buitengesloten.
Er is iets gebeurd in de familie waar niet over gesproken wordt.
Niet over gesproken mág worden.
Omdat er schaamte op zit. En schuld.
Het wordt angstvallig geheim gehouden.
Stiekem was er een roddel.
Waren er aanwijzingen. Kregen we puzzelstukjes.
Want de waarheid komt altijd naar buiten.
Het vindt zijn weg.
Zo ook in het familiesysteem.
Dat is waar pesten de spiegel voor is.
En waarom ik de gelukkige was die dit mocht spiegelen?
Ik vermoed dat dat iets te maken heeft met wat ik in een vorig leven heb uitgevreten 😉. De dader wordt slachtoffer, dat is de dynamiek.
Pas toen ik het hele stuk zichtbaar had gemaakt en had doorvoeld, kon ik er écht los van komen. Het heeft geen grip meer op mij.
Dat meisje van 10: ik vind haar nu zo krachtig. Zo dapper dat ze dit heeft kunnen dragen. Ik ben zo ontzettend trots op haar.
Heb jij ook een pestverleden en wil je hier los van komen? Weet je welkom in mijn traject Buitengesloten.