Ik voelde een soort rebelsheid in me opkomen.
Een vuurtje dat aangestoken was.
Super urgent ook.
Iets in mij was enorm aan het strijden tegen het systeem.
Terwijl ik wéét dat dat geen zin heeft.
Want waar je tegen vecht, maak je juist groter.
En ik weet ook: hoe meer iets aanwezig is en je in de weg zit, hoe harder de roep om ermee aan de slag te gaan.
Het is bizar hoe dun het lijntje is tussen wat je denkt te voelen en een voorouder die aan de deur staat te kloppen.
Zo ook nu.
Vaak vraagt die voorouder van jou om te doen, wat hij of zij zelf nodig had gehad.
Dat jij NEE zegt waar hij of zij dat niet kon.
Dat jij anderen waarschuwt waar hij of zij zelf gewaarschuwd had willen worden.
Deze krachten kun met je hoofd niet bedenken, die kun je alleen voelen.
Daarom werk ik zo graag met voorouders in mijn sessies.
Omdat de impact ervan groot is. En het loslaten ervan daarmee zo bevrijdend.
Misschien is dat wel het mooiste dat we kunnen doen in deze roerige tijden:
Ons beseffen dat de oorlog nog altijd in ons doorleeft, zolang we de pijn van onze voorouders niet werkelijk erkennen en doorvoelen.
Pas als we dat doen, kunnen we hen én onszelf écht bevrijden.
Ik zet het voorouderlijk werk in bij mijn traject Systemische coaching en je kunt ‘m als losse sessie voorouderlijk werk. boeken.