Misschien betrap je jezelf er wel eens op? Dat je je afvraagt waarom jij in dít gezin geboren bent? Waarom jij déze ouders hebt gekregen?
Het grappige is dus: jij hebt ze zelf uitgekozen. 😄
We maken die keuze op zielsniveau.
Jij hebt deze familie uitgekozen, omdat zij bepaalde thema’s dragen.
Thema’s die jij nog uit te werken hebt, vanuit vorige levens.
Omdat gebeurtenissen toen niet goed zijn volbracht, nog niet verwerkt zijn.
Vaak kom je terug in hetzelfde familiesysteem, maar dat hoeft niet zo te zijn.
Je kunt als SS-er in een familie komen die jij iets hebt aangedaan in de oorlog. Zodat je nu de ‘andere kant’ kunt ervaren. Een leven waarbij je flink aan de “slachtofferkant” kunt zitten.
Maar je kunt ook als verzetsstrijder terugkeren in je eigen familie en dan tegen thema’s als ‘je uitspreken’ aanlopen. Om zo te kunnen verwerken dat jij in de oorlog helaas toch hebt gepraat en er daardoor mensen zijn overleden.
Of je was jouw oma, die de gaskamer in moest in Auschwitz en daarbij haar dochter moest achterlaten. Jij bent als haar kleindochter teruggekomen om nu alsnog voor je moeder (vroeger jouw dochter) te zorgen.
(Dit is dus het punt waar dit werk verder gaat dan het systemisch werk, waarin je alleen ziet dat iemand is “opgestegen” in de fontein maar niet weet waarom dat zo is.)
Niets gebeurt zomaar, er is altijd een logica.
Het helpt mij ook, om er zo naar te kijken.
Zo kun je iedereen zijn eigen proces gunnen en is het makkelijker om niet te oordelen. Je weet immers nooit wat iemand eerder heeft meegemaakt en op welke stukken hij of zij nog heling zoekt.
Ook hoef je bijvoorbeeld je kinderen niet te “redden”, zij zijn hier om hun eigen thema’s uit te werken.
Waar je hen wel bij kunt helpen, is hoe ze die kunnen helen.
De heling vind je overigens vooral door je eigen pijn en die van je voorouders aan te kijken en te doorvoelen. Je hoeft daarvoor niet naar vorige levens terug te gaan. Jouw familie draagt immers jouw thema’s.
Mooi he, hoe dit in elkaar zit?