Heb jij wel eens een oordeel over iemand? Vast wel.
Ongemerkt oordelen we vrij snel over anderen.
Dat vertelt ons twee dingen.
Het eerste is dat je op dat moment in je hoofd zit.
Een oordeel komt niet uit je hart, maar uit je hoofd.
Als je vanuit je hart naar de ander zou kijken, voel je compassie voor de ander en (ver)oordeel je niet.
Misschien voel je zelfs vanuit welk patroon een ander handelt, maar het raakt jou niet.
Het tweede is dat de ander jou iets te leren heeft.
En dat is even shocking. Want het is zo lekker oordelen over de ander.
Hoe kan die jou nu iets te leren hebben?
Wat jou irriteert in de ander, wat je boos maakt, wat je veroordeelt, duidt op een verborgen kwaliteit in jou.
Een kwaliteit die je meer mag ontwikkelen.
Heeft de ander het hoogste woord? Dan mag jij je wellicht wat meer uitspreken.
Houdt de ander geen rekening met jou, maar denkt hij of zij vooral aan zichzelf? Dan zou jij misschien wat meer voor jezelf mogen kiezen.
Is de ander super aanwezig en maakt hij of zij veel lawaai? Dan mag jij je waarschijnlijk wat meer laten zien en horen.
Interessant he?
Dus: welk oordeel ga jij vandaag nog onder de loep nemen? En welke verborgen kwaliteit zit er in jou, die graag naar buiten wil komen?