Ze was bij me gekomen omdat ze haar passie niet echt voelde.
Ze liep hierdoor vast in haar werk en zag vooral de minder leuke kanten.
In de sessie besloten we haar passie op te stellen. Ze koos iets in de natuur.
Wat al direct zichtbaar was, was dat ze er niet makkelijk bij kon komen.
Bij haar passie.
Ze vertelde vervolgens een verhaal, over haar werk en waarom ze deed wat ze deed. Maar ik voelde het niet. Ze gaf ook aan dat ze zich niet gehoord voelde door een aantal collega’s.
Het kwam niet vanuit haar hart en het was ook niet duidelijk waarom juist zíj dit moest doen.
Ik voelde dat ik iets moest pakken en vond een tak met allemaal kleine dennenappeltjes eraan.
Ik zei “ik weet niet wat het is, maar ik moest je dit geven”.
Ze keek ernaar en werd geraakt.
“Ik weet al wat dit is.
Dit zijn de kinderen van mijn groep. En de dennenappeltjes die een beetje ‘buiten het lijntje hingen’, dat zijn de gevoelige kinderen die extra aandacht nodig hebben.”
Zij zag deze kinderen.
Toen we haar moeder en haar kleine ik even later in de opstelling betrokken, viel ineens het kwartje.
“Ik was zelf ook zo’n gevoelig kind. Maar mijn gevoeligheid mocht er niet zijn. Daarom wil ik deze kinderen nu graag helpen”.
En toen.. was er een bezieling.
Ze liep nu terug naar de plek van haar passie en vertelde zo’n krachtig verhaal over wat zij te brengen heeft.
En wow, nu voelde ik haar.
Nu stond ze er.
Ze heeft haar passie teruggevonden. Of eigenlijk: haar missie.
Wat vind ik het geweldig om mensen ook hierbij te helpen. Ze AAN te zetten, ze weer te laten voelen, te laten stralen.
Fantastisch!